( 1 ) 10 . فرمود : علماء امناء هستند و پرهيزگاران دژها مىباشند و عاملان سران قوم‌اند . ( 2 ) 11 . فرمود : رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : هر كس خداوند را بشناسد و او را بزرگ بداند زبانش را نگه مىدارد . و هر طعامى را نمىخورد و ايام خود را به روزه و نماز مىگذارند گفتند : يا رسول اللَّه پدران و مادران ما فدايت گردند آيا اينان اولياء خدا مىباشند ؟ فرمود : اولياء خداوند سكوت مىكنند و اين سكوت ذكر خداست ، نظر مىكنند و پند مىگيرند و به حكمت سخن مىگويند ، وجودشان بين مردم موجب بركت است اگر اجل آنها معين نبود جانشان در بدن‌ها استقرار پيدا نمىكرد ، آنها از عذاب خداوند مىترسند و به پاداش خداوند اشتياق بسيار دارند . ( 3 ) 12 . حضرت سجاد عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام نماز گزاردند و بعد در جاى خود نشستند تا آفتاب به اندازه يك نيزه بالا آمد و بعد متوجه مردم شد و فرمود : ما گروهى را مشاهده كرديم كه براى خداوند سجده مىكردند و قيام مىنمودند آنها هميشه جبهه و زانو بر زمين داشتند و مثل اينكه صداى آتش دوزخ بر گوش آنها طنين افكنده بود . هر گاه نزد آنها از خداوند سخن مىگفتى تكان مىخوردند همان گونه كه درخت تكان مىخورد گويا امروز مردم را غفلت گرفته است بعد از مصلى خود حركت كرد و تا هنگام وفات خندان مشاهده نشد . ( 4 ) 13 . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : شيعيان على اموال خود را در راه ما بذل كردند و ما را دوست مىدارند آنها اگر غضب كنند ستم روا نمىدارند ، و اگر از چيزى خوشحال شدند اسراف و زياده‌روى ندارند و با مسلمانان نيكو آميزش مىكنند .